Archive of ‘Reizen’ category

Probeer het fluistert het hart…

Schermafbeelding 2016-04-03 om 10.44.42En alweer is het leven niet te plannen. Ik kijk naar buiten en voorzichtig komt de zon door. Een groot deel van de dag voel ik me goed, het andere deel zorgt voor confrontaties met mezelf. Dat kan variëren tussen een kleine discussie met mezelf, tot schreeuwend op de motor zitten. Over mijn motor gesproken, hij staat te koop. Toch wel lastig om je eerste motor te verkopen. Veel geld ingestoken, maar niet geschikt voor mijn reis naar Italie, mijn avontuur. Teleurstelling al om, maar het is nu eenmaal zo.

Door dit voorval heb ik mijn reis moeten uitstellen, maar een nieuwe datum staat vast. En van uitstel komt geen afstel en wat er ook mag zijn dan, ik ga alleen. Dat ben ik mezelf verschuldigd. Dat beloof ik hier en nu, bij deze plechtig.

Heel voorzichtig wordt ik geconfronteerd met mijn geleerde lessen. Toepassen van inzichten. Ben ik er klaar voor? Nee, fijn dat het langzaam gaat. Ik wil niet nog eens dezelfde fout maken en wil niet nog eens gigantisch op mijn bek gaan. Maar mijn hart fluistert, probeer het…. dat beter dan spijt. Zonder verwachtingen kijk ik wat er gebeurt, al heb ik soms de neiging om me er we weer vol in te gooien. Maar ik doe het niet, want daarmee verlies ik weer mezelf. En dat nooit meer. Ik ben dankbaar voor hetgeen dat is. Nieuwsgierig naar wat komen gaat. En zo sta ik elke dag weer op. Geniet van de dag en ben dankbaar voor hetgeen dat gebeurt.

Namasté, Mirte

Voorbereiding

yadk_contessa1Op non-actief gezet. Absoluut niet wat ik had gehoopt en hoe ik mijn toekomst zag. Het heeft zijn voor- en nadelen. Het voordeel is dat ik alleen op vakantie ga. Iets dat ik graag van mijn lijstje wil strepen. Een ander voordeel is dat ik verplicht aan mezelf moet werken. En dat doe ik. Ik heb inmiddels mijn puzzelstukjes. Rationeel heb ik het plaatje compleet. Ik weet waar ik “fout” zat en ik weet wat ik moet doen om die fout niet nog eens te maken. Ernaar handelen is een stuk moeilijker. Want mijn hoofd kan het wel weten, maar mijn emoties zorgen dat ik in oude gewoontes terug val. Daarom ben ik heel hard aan de slag met mezelf. Want ik wil dit niet meer in een relatie, nooit meer. Ik wil eindelijk van mezelf houden en de ander niet claimen in de hoop liefde te krijgen die ik bij mezelf tekort kom. Met torenhoge verwachtingen, die de ander nooit kan waarmaken. Het spijt me, ik zie het nu pas…

Terwijl ik een vakantie boek naar Italië, besluit ik met de motor te gaan. Alleen, want dat is waar ik nu het meeste behoefte aan heb. Laat me maar klooien, laat me maar groeien. De eerste stappen zijn gezet, mijn motor is verlaagd en heeft een beurt gehad. Hij is klaar voor een paar duizend kilometer. Tassen zijn gekocht en het emotioneel voorbereiden is begonnen. Ik sta op momenten doodsangsten uit en vraag me af wat ik aan het doen ben. Maar het is de motor en ik…. ongepland en we kijken wel waar we uitkomen. Als we maar binnen een week in Italië zijn, waar ik mag genieten van de rust. Laat me mezelf maar ontmoeten. Laat me maar huilen, laat me maar gaan. Ik heb het nodig en ik ben er klaar voor.

Het geeft me kracht om dingen alleen te doen. Om me niet afhankelijk op te stellen. Om voor mezelf te zorgen en de onzekere en claimerige kant in mezelf te sussen. Ik ben een volwassen vrouw. Ik kan het best wel en ik hoef mezelf niet te bewijzen. Laat het maar gaan zoals het is. De negatieve kant aan het verhaal is dat ik hem mis, elke dag. Nog steeds… Maar ik kom er wel.

Namasté, Mirte

Tibetaans instituut Yeunten Ling- Huy

2Een weekendje voor mezelf met als doel mezelf vinden en rust. Conclusie truc mislukt, maar niks te klagen. Even onder ons, wat had ik bedacht? Dat daar mijn antwoorden voor het oprapen lagen? Dat ze me zonder al te veel moeite aangewaaid kwamen? Get a life, Mirte.

Ik had een extra nacht geboekt, waardoor ik de enige gast was. Ik vond het al moeilijk om te gaan en had ontzettend behoefte aan een bemoedigende knuffel, maar die was me niet gegund. Met mixed feelings stapte ik in mijn gele autootje, op naar Belgenland. Onbekend wat me te wachten stond en nog onwetend over alle bijzondere ontmoetingen. Als eerste ontmoette ik eenzaamheid en “reddeloos verloren”. Wat doe ik hier? Ontzettende confrontatie met mezelf. Heimwee naar iets dat ik thuis ook niet meer heb, maar toch… Spiegel voor mezelf, “zo nu voel je je pas echt eenzaam”. “Doet pijn he? Komt hard aan he?” Huilen, huilen en niemand die zich iets van mij aantrekt. Ik word uitgenodigd voor het gebed. Totaal overprikkeld door alle geluiden en de wierook voelde ik me heel ver van huis. Doordat ik de enige gast was, werd er aan tafel met de lama’s gegeten en niet in de aparte eetzaal. Ik was welkom, maar zo voelde ik me niet.

I’m an alien, I’m a legal alien
I’m an Englishman in New York – Sting – Englishman In New York

Afgedropen naar mijn kamer, met mijn ziel onder mijn arm. Als Rob het gezien had, had hij dubbel gelegen van het lachen. Gewoon het feit dat ik daar vrijwillig zou verblijven, dat geeft toch wel aan dat ik de afgelopen 2 jaar iets geleerd heb. Met Sleepy kroop ik verdrietig in mijn slaapzak. Half 9, we zien wel wat de nacht me brengt…..

De dag erna was me gunstiger gezind. Ik ontmoette mijn 2 kamergenoten. Mijn partners in crime. Bijzondere levensverhalen die overlapten en waar ik kracht uit putte. Al een paar keer had ik oogcontact met een bijzondere verschijning. Hier moet ik iets mee, maar ik weet nog niet wat. ‘S middags wandelde ik door het bos met 2 fijne mannen. Even gewoon afschakelen en het over de “normale wereld”, de realiteit hebben waar we in leven. Om vervolgens weer te belanden in de “introductie in het Buddhisme”, waar we uiteindelijk voor kwamen. Weer een gebed en daarna eten. De bijzondere verschijning (al voelt hij zichzelf zeker niet zo) sprak me aan. Wow, die stem, een bron van herkenning. Na de meditatie sloot ik aan bij zijn groep en luisterde ik wat hij te vertellen had. Een bijzondere kijk op het leven, eentje die aansloot bij mijn zoektocht. Het deed me goed, dank je Jan.

De laatste dag wilde ik eigenlijk alleen maar naar huis. Ik had dingen gezien in mijn meditaties waar ik mee verder wilde, ze gaven me kracht. Ik maakte mijn besluiten. Ik zou wat ik op het moment niet kon veranderen “gewoon” even parkeren en in de tussentijd zou ik gaan wortelen. Wie ben ik en wat wil ik? Mensen teleur stellen, dat moet dan maar. Zorgen dat mijn pendel nooit meer zo hoog zou komen, zodat hij de andere kant zou opslaan als ik los zou laten. Proberen om liefdevol voor anderen te zijn en misschien wel in het bijzonder liefdevol naar mezelf te zijn.

Nu 3 dagen later ben ik weer geland in de realiteit. Moeilijker dan gedacht. Heen en weer geslingerd tussen emoties. Kortom een lange weg te gaan…

Het boeddhistische instituut in Huy

foto 21Wat een kleuren, wat een gevoel, wat een rijkdom. Rijkdom in de zin van rust. Zo mooi, zo intensief, echt even tot bezinning komen. Elke zondag is er om 14.00 uur een Nederlands- en Franstalige rondleiding, gegeven door vrijwilligers. De lama’s, de monniken van het Tibetaanse boeddhisme, wonen bij de tempel. Je kunt ze tegenkomen op het terrein en je mag ze al je levensvragen stellen. Weliswaar in het Engels, maar de mogelijkheid is er.

Ze hebben 3 tempels, waarvan 1 hele grote. Er worden ook weekenden georganiseerd, waarin bijvoorbeeld meditatie of  yoga centraal staan. I like! Ga ik zeker een keer doen! De grote tempel is het mooiste, maar de grote boeddha op het grasveld doet er zeker niet vooronder. foto 5

Samen met mijn vriendin genoten we van al het moois dat om ons heen aanwezig was. We waren samen getuige van iets bijzonders. Iets wat geen toeval kan zijn. Er valt nog zoveel te leren over het boeddhisme. Maar het staat me aan. De prins, die alles opgaf wat hij had. Het lijden (dukkha) en er sterker uit komen, het positief ontwikkelen van je geest en proberen een ander gelukkig te maken met jouw positieve kracht. Dat is toch het mooiste dat er is?

Geniet van de foto’s en echt waar, het is een bezoekje waard.

Namasté, Mirte

foto 2foto 11

Roadtrip USA West

USA 2014Terug van weg geweest! Na 3 weken, 5000km, hoogte en diepte punten, geluksmomenten, heel veel zon en kou, hoogtes, ruigheid en extremen ben ik terug uit de USA!

Het was fantastisch! Ik moest me echt even aanpassen. De steden met hun groot, groter, grootst waren totaal niet yoga. Ik werd overspoeld door de hitte, de zon, de waanzin in Las Vegas. De pure schoonheid en de ruigheid van de nationale parken. We hebben ontzettend veel gereden in een Jeep (die een omgebouwde Aygo bleek te zijn), later daar meer over. En ik heb vooral genoten.

We zijn begonnen in Las Vegas, de stad van de Casino’s, mega shopping malls, ja echt dames! Ondertussen heel wat dollars armer, van het shoppen niet van het gokken. Daar vond ik nu echt niks aan. 2 dollar ingezet, 1 dollar gewonnen en toen alles verloren. Toch een winst van 50% en een verlies van 150% ;). Nee het is niks voor mij. Het winkelen daarentegen verveelt nooit.

Daarna door naar Zion, Bryce, Capital Reef, Yellowstone, Canyonlands, Arches, Monument Valley, Mesa Verde, Antylope Canyon en tenslotte de Grand Canyon en Sedona.

Kortom een reis om nooit te vergeten. Ik heb dagboeken bij gehouden die ik zeker zal posten.  Dus ben je geïnteresseerd in onze reis! Blijf Lylag volgen :).

Namasté, Mirte

Dagje Maastricht met blogvriendinnetje Myrthe

Maastricht DominicanenkerkMaastricht, het blijft toch een stad van mijn hart. Geboren en getogen en een Maastrichtenaar in hart en nieren. Natuurlijk spreken we daar af om te lunchen en te shoppen! Meidenmiddag. Kletsen, heel veel kletsen. Lachen en nog meer kletsen. Het was weer knots gezellig! Thanks, Myrthe!foto 66

Lunchen bij TaarT in Maastricht

TaarT ligt op de hoek van de Helmstraat en de Grote gracht en is zeker een bezoekje waard. Ze serveren heerlijke thee, koffie en nog veel meer. Hun taarten, daar draait het natuurlijk om, maar ze hebben ook lekkere quiches. Die overigens erg gezond smaakt volgens Myrthe. Kun je niet kiezen uit al dat lekkers? Neem dan een zoete zonde, deze bestaat uit een proeverij van 4 kleine stukjes taart/ cupcake. Of reserveer een high-tea. Het interieur is ontzettend truttig, maar dat geeft wel karakter aan de zaak. Leuke bediening, kortom top!foto 45TaarT Maastricht

Meidenzaken

Lekker tutten bij Lush, waar we overigens erg goed advies kregen! Nagels laten lakken bij Ici Paris. Snuffelen aan geurtjes bij de Bijenkorf. Thee drinken bij Rituals en natuurlijk ook alles proberen. We stinken vast een uur in de wind met al die geurtjes, maar wij hebben ons geamuseerd! fotofoto 4

De Dominicanenkerk in Maastricht

Als je in Maastricht bent kun je niet weg, zonder de Dominicanen kerk gezien te hebben! Don’t forget it! Je moet ook langs de onze lieve vrouwenkerk, maar dat is een ander verhaal. Daar steek ik graag een kaarsje op. In de Dominicanenkerk zit een boekhandel. Zo mooi en pssst, achterin zit Coffeelovers! Op de een of andere manier kwamen we interessante boeken tegen. Als iemand ons dat kan uitleggen ;). Wij weten het niet.

foto 7foto 1foto 5

Oh en het is heerlijk met een medeblogger op stap. Alles vast leggen! En alles is blogvoer. En de buit van vandaag valt best mee toch?!

foto 2Kortom, het was gezellig. Eerlijk gezegd een top middag! Snel weer eens over doen.

Namasté, Mirte

Een fantastisch weekend in Brugge + Brugge hotspots!

kaart2Het was fantastisch, een mooie stad met lieve vriendinnen, mooi weer en chocola. Wat willen vrouwen nog meer? Ik zal bij het begin beginnen. Drie vrouwen in alle vroegte op pad. Met TomTom natuurlijk en een hele lading verhalen. Al is achterin zitten niet geslaagd als je wagenziek bent. Maar dat was ook de enige smet op dit verhaal.

We zijn lekker gaan uitwaaien aan zee. Tussen de chique mensen van Knokke. Ondanks de slechte voorspelling hadden we heerlijk weer. Beetje fris, maar uit de wind, in de zon was het genieten. Lekker eten, uitzicht op zee. Mooie verhalen en lieve vriendinnen. Toen de auto weer in…..

Aangekomen in Brugge zijn we naar ons hotel gegaan. Hebben we een bed gekozen en zijn we richting stad vertrokken. Oh, eerst lekker tutten in de badkamer natuurlijk. Haren vlechten, make-up bijwerken en gaan met die banaan.

Heerlijk gegeten bij Poules Moules met een lekker glas ‘Brugse Zot’ en toen op zoek naar De Garre. We moesten de markt over, vreselijk. Ze staan je als toerist gewoon naar binnen te lokken. Tip: het schijnt dat je er als toerist uitziet als je met een kaart loopt, nooit geweten, je bent gewaarschuwd ;). En blijf dus uit de buurt van de markt qua eten en drinken.

Toen we eindelijk De Garre gevonden hadden, ligt in een super smal steegje, bleek het er enorm druk. Gelukkig was er op zolder nog plaats. Ik werd er benauwd van. Zoveel lawaai en warm! Niet normaal. Het heeft niet veel gescheeld of we stonden binnen 5 minuten weer buiten. De tafel naast ons was bezaaid met Duitsers die iets te ver in hun glaasje hadden gekeken. Te herkennen aan hun rode oortjes en hun te harde stemgeluid. Gelukkig haalde mijn vriendin me over en dronken we een biertje. Niet zo lekker als een Garre, maar hé, die was toch te heftig met zijn 11% na een Brugse zot. Dat kan mijn kleine lijf niet aan.

In de Garre kwamen we aan de praat met twee Bruggelingen. Ze markeerden op onze kaart (die overigens een ovaal ‘iets’ was, in plaats van een rechtopstaand ei, detail) waar we zijn moesten. Er werd een banaan op getekend en binnen die banaan moesten we dingen bezoeken. Nou ja, moesten, die waren aan te raden. Dus van de inside Belgen zijn hier de hotspots van Brugge. Bedankt mannen, het was de pijn aan de voeten meer dan waard!

To do in Brugge

Bezoek de godshuizen. Dit zijn prachtige hofjes waar oude mensen wonen. Ze zien eruit als privé terrein, maar de poorten staan altijd open. Boven of naast de poort is een jaartal te vinden, het jaar dat de godshuizen opgericht werden. Totale rust, midden in de stad. Loop binnen en geniet, maar respecteer wel de rust en de mensen die er wonen.

gh2

De barokke kerk, Sint Anna kerk. Is van binnen de mooiste kerk in Brugge (vonden wij). Helaas waren ze aan het restaureren waardoor we alleen maar door het glas konden kijken. We konden dus geen getuige zijn van het bloed van Jesus, dat nu paars zou zijn?! Leek ons de moeite waard om even te checken. Mocht iemand het gezien hebben, laat even een reactie achter bij de comments.

bk

De beroemde Jan van Eyck heeft een eigen plein. Het, jawel, Jan van Eyckplein. Met een heus standbeeld. Op dit plein bevindt zich het smalte huisje van Brugge. Het lijkt wel Amsterdam met die schattige grachtenpanden. Zie je het smalste huisje?

jve

De markt. Mooi om te bezoeken, maar nogmaals blijf bij de restaurants weg! Als toerist maken ze misbruik van je. Je komt geheid met een lege portemonnee buiten.

De Burg, de voormalige vesting in Brugge. Dit plekje hoort tot de oude kern van de stad en is hét plein met 4 verschillende bouwstijlen. Prachtig om te zien.

db db2

De kleinste brug van Brugge. Deze is te vinden achter de OLV kerkhof zuid. Super druk, dus een foto zonder mensen was niet mogelijk. Wel legden we hier onze vriendschap vast.

kb

vrvr2

’t Zand hebben we alleen gezien by night. Is een hele moderne plek, met moderne architectuur. Uitgaan is hier echt voor jongeren. En ook hier moet je niet als toerist eten of drinken.

Nu komt het…..The Chocolate Line. De trots van de Bruggelingen, wat zeg ik, de trots van de Belgen. The Chocolate Line maakt pralines (die dingen schijnen geen bonbons te heten) voor meerdere sterrenrestaurants. Bijvoorbeeld voor Sergio Herman. De vreemdste pralines zijn er te vinden bijv cola, muntsmaak (al lijkt me dat een after eight-je, jammie) en knettervulling. Ken je die nog van vroeger, die knetterijsjes van Timon en Pumpa? Naja, vanalles dus. Is weer eens iets anders dan Hollandse kaas!

tcl

Verder heb je 2 straten (jawel, 2 ;)) waar je kunt shoppen. En vergeet de vismarkt niet. We staken ook nog een kaarsje aan in de OLV kerk. De kerk was ons iets te zwaar op de hand en ook deze kerk werk gerenoveerd. Toch stonden we even stil en hebben we een kaarsje gebrand, ieder om zijn eigen reden.

vm

Dus, genoeg te doen in Brugge! Bezoek alle hotspots. Drink en eet iets bij Cafe Vlissinghe. Dit cafe bestaat al bijna 500 jaar! En geniet van alles wat Brugge te bieden heeft.

De credits van de foto’s gaan naar Iris. Ik was chef kaart met Judith. Dames, bedankt het was een top weekend. Vol goede herinneringen, mooie momenten en een oprechte vriendschap.

kaartLiefs, Mirte

vr3