Archive of ‘Uncategorized’ category

Kookwoede

Een vrije dag, heerlijk! Lekker doen wat je zelf wilt. Niks moet, alles mag. Al zeker een week heb ik zin om een aardbeienvlaai te maken. Nadat ik alle ingrediënten gescoord had, ben ik begonnen. Toch handig om apothekersassistente te zijn van origine, wij houden van recepten! Met het recept van 24kitchen in de aanslag, kwam deze fantastische aardbeienvlaai tot stand.

Nadat ik de smaak te pakken had kwam er nog heerlijke tiramisu met kersen uitgerold en vervolgens risotto met mascarpone, kip, champignons en erwtjes. Het leek wel een professionele keuken! Misschien had ik toch voor de koksopleiding moeten gaan. Mwhaa, dan was ik nu geen teamleider in een apotheek. Ook leuk. Laat ik het maar bij hobby houden. Ik heb in ieder geval genoten vandaag.

Zometeen lekker ontspannen op mijn yoga matje. Wat wil een mens nog meer?

Liefs,

Mirte

Achterom kijken

Als de zon in de zee zakt, overdenk ik nog eens mijn dag. Het was een fijne dag. ‘S ochtends kun je nooit weten wat de dag je brengen zal. Je springt onder de douche, kleed je aan en begint vol goede moed aan een nieuwe dag. Bewust stilstaan bij wat er komen gaat, zullen maar weinig mensen doen. Hetzelfde geldt voor stilstaan bij wat de dag je gebracht heeft. 
Ik heb te weinig gedronken, heb niet gesport en hard gewerkt. Maar ik heb ook meerdere complimenten mogen ontvangen, het was gezellig met mijn collega’s, ik heb mijn achterstallige werk afgekregen, ik heb weer een paar mensen blij gemaakt, ik heb me niet geërgerd, ik heb lekker gegeten, ik heb weer genoten van de streken van mijn lief konijn en zo kan ik nog wel even doorgaan.
De dag is nog niet eens voorbij!
Loslaten is achterom kijken zonder spijt, vooruit kijken zonder verwachtingen en leven in het hier en nu.
Fijne avond allemaal

Volle maan

Vandaag om 13.33 uur was het zover, de supermaan. De maan staat vandaag het dichtst bij de aarde en lijkt groter dan normaal. Dit gebeurt één maal per jaar. Rondom volle maan bestaan veel verhalen. Er zouden meer kinderen geboren worden. Er zouden meer ongelukken, inbraken en zelfmoorden plaatsvinden en mensen kunnen krankzinnig worden.

De maan is verantwoordelijk voor eb en vloed. Omdat een mens grotendeels uit water bestaat, zou de maancyclus ook een effect op de mens moeten hebben. Tijdens volle maan wordt grote belasting afgeraden en er kan slapeloosheid en gespannenheid optreden.Tijdens de zomeryoga les vanmorgen, werd ervoor gekozen om het vanwege de maan rustig aan te doen. Oefeningen gaan moeilijker en na een kort nachtje (dat overigens niet door de maan kwam) was dit van harte welkom.

Mijn lichaam is stijf en ik ben een beetje misselijk en duizelig. Datt overigens de rest van de dag niet echt weggetrokken is. De positieve kant van de volle maan is dat de mens optimale energie heeft. Dit kan zich uiten in opwinding, blijheid en levensvreugde. Komt dat even goed van pas. Ik wurm me in een houding en geniet van de de gedachten die in me opkomen. Ik besef dat ik het goed heb, dat ik lief voor mijn vriendje moet zijn en dat de afnemende maan eraan komt, waarin ik zaken kan afsluiten en er een rustperiode aanbreekt, een evaluatie periode. Mijn gedachten dwalen af en ik neem me voor dat ik geniet van wat ik heb, want het kan ineens slechter met je gaan. Dan heb je de mooie momenten toch maar gehad.

Liefs en de stralende groetjes aan de maan,

Mirte

Grazen

Schapen, ik vind ze zo leuk. Ze kijken zo dommig uit hun ogen en kunnen zo lekker op hun gemak grazen en de wereld om zich heen vergeten. Niemand verwacht wat van ze, ze zijn er gewoon. Terwijl ze toch heel nuttig zijn, voor de wol, melk, kaas en voor snoei werkzaamheden.

Heerlijk toch als er niks van je verwacht wordt, maar dat je je wel nuttig kan maken? We zijn constant bezig wat anderen van ons denken. Alles draait om ons ego. We zijn gewend om ons altijd aan anderen aan te passen. We vinden ook dat anderen zich aan ons moeten aanpassen. Vreemd eigenlijk, hè? Natuurlijk, we leven in een kudde, maar waarom kunnen we niet ons eigen stukje gras kaal grazen, zonder je mede schaap lastig te vallen?

Best wel lastig voor een leidinggevend persoon. Ik ben telkens bezig om medewerkers zo efficiënt mogelijk te laten functioneren. Dat betekent wel dat ik me soms op het stukje gras van een ander schaap moet begeven. Of is het dan ook mijn stukje gras? Dilemma.

Laat ik maar voor zo’n goed mogelijke balans gaan. Hier en daar een hap grazen en verder mijn eigen stukje onder handen nemen.

Moed

Het vraagt moed om te groeien en te worden wie je diep van binnen bent. 
(E.E. Cummings)

Ik ben er van overtuigd dat iedereen op een bepaald moment in zijn/ haar leven op een punt komt waarop je beseft dat je zaken anders moet gaan aanpakken. Bij mij was dit punt bereikt nadat ik voor steeds meer (normale) zaken bang werd. Het sluimerde al een jaar en het werd steeds erger. Totdat ik besefte dat dit niet uit zichzelf zou stoppen. 

Ik kon twee dingen doen. De kans die ik kreeg met twee handen aanpakken of de makkelijke weg kiezen en het te laten zoals het was. Na een dag twijfelen koos ik voor de eerste optie. Ik ging ervoor, ondanks alles wat met te wachten stond. 

Ik heb gevochten en de moed gehad om te groeien, zaken los te laten en ervoor te kiezen om te worden zoals ik graag zou willen zijn. Dit betekent niet dat ik nooit meer bang ben, ieder mens kent angst. Maar ik weet nu wel wat ik op zo’n moment moet doen en zie het leven veel positiever. Ik hoop dat iedereen de moed vindt om te worden zoals je graag wil zijn en het veilige los te laten.

Liefs






Upside down

Practise, practise, practise. Ik hoor het mijn yoga lerares nog zeggen. En het klopt, het is waar. Elke keer dat ik op mijn mat sta, kom ik verder in een oefening en sta versteld van wat mijn lichaam kan. Het is dan ook telkens weer een uitdaging om mijn grenzen te ontdekken.

Ik snap eigenlijk niet waarom yoga zo’n suf imago heeft? Het doet pijn, je gaat ervan zweten en je moet behoorlijk je best doen om de oefeningen naar behoren te doen. Denk je dat jet het goed doet, wordt je nog net even gecorrigeerd waardoor het nog moeilijker wordt. Maar na een aantal weken heb ik de smaak te pakken. Ik daag mezelf uit om net wat verder te gaan dan mijn comfort zone en ontspan ik in een oefening door mijn ouija breathing. Ik kijk ernaar uit om mijn matje uit te rollen en even tijd voor mezelf te hebben.

Yoga, tja, ik denk dat je het moet ervaren om te begrijpen wat het met je doet. I love Ashtanga yoga, zelfs upside down…

Loslaten

Loslaten van dagelijkse, spannende en vervelende zaken blijkt een hele klus. Alles draait om emoties. Maar mijn verstand heeft het moeilijk om mijn emoties in de hand te houden. Daarnaast heb je nog het toelaten van emoties. Maar hoe kun je emoties nu toelaten als je ze moet loslaten?

Het sleutelwoord blijkt Acceptatie te zijn. Laat toe wat je voelt en laat het dan los. Zit er niet mee in en laat het je leven niet bepalen. Onbewust houden we zaken vast om er controle over te hebben. Controle voelt veilig, maar laat niet toe dat we alles laten zijn zoals het is en te leven in het hier en nu.

We hebben de keuze hoe we ons voelen. Ik kies ervoor om me gelukkig, zelfverzekerd, mooi en energiek te voelen. Ook al is er soms een tegenslag. Ik kijk naar de mooie dingen om me en en durf te leven.

Noten-vijgen bollen

Mmm, lekker. Nadat ik noten-vijgenbrood geproefd heb in Maastricht, heb ik een recept gezocht om dit na te maken. Het werden noten-vijgen bollen. Ze smaken anders, eerlijk is eerlijk, maar toch verrukkelijk.

Het recept is geïnspireerd op meerdere recepten van verschillende blogs en heb er mijn eigen draai aan gegeven.

500 gram         Volkoren tarwemeel
30 gram           Bakboter
120 ml             Karnemelk
180 ml             Water
7 gram             Gistpoeder
1 el                  Honing
1 tl                   Kaneelpoeder
9 gram             Zout
1                      Ei
200 gram         Vijgen
100 gram         Ongezouten notenmix

Ik heb voor dit recept een broodbakmachine gebruikt op de deeg-stand.
Alle producten met uitzondering van zout, vijgen en noten in de broodbakmachine laten kneden. Nadat zich een bal gevormd heeft, het zout toevoegen. Noten en vijgen in kleinere stukjes snijden en in kleine hoeveelheden toevoegen aan het deeg.

Nadat het programma beëindigd is, kleine bolletjes rollen (evt wat meel gebruiken tegen het plakken) en de bollen op de bakplaat leggen, voorzien van bakpapier. Onder een natte theedoek nog een uurtje laten rijzen. Bollen op 180 graden, 25 minuten in de oven. Laten afkoelen op een rekje en smullen maar.

Eet smakelijk!

De dag van de lotushouding

Na een glaasje sap en spierpijn van het hardlopen, rol ik mijn matje uit. Ditmaal binnen, aangezien het buiten nog fris is. Ik start met drie maal Ohm, wat ik overigens alleen durf als niemand me kan horen. In de les maakt het niet uit, daar doet iedereen mee. Ik start mijn practise en toen gebeurde het!

Ik kreeg mijn benen in de lotushouding.

Vol verbazing over mezelf bekeek ik mijn voetzolen. Oké, dit is vreemd, dit kan ik normaal gesproken niet. Ook vandaag verleg ik weer mijn grenzen. Vol enthousiasme doorloop ik de asana’s en sta zelfs 10 ademhalingen op mijn hoofd. Vanuit deze positie bekijk ik mijn mat vanuit een ander oogpunt en denk terug aan mijn eerste les. Wat heb ik al veel geleerd en wat kan ik nog veel leren. Ik weet niet wat jullie doen, maar ik groei nog even verder.

Hardlopen

In april alweer voor de laatste keer hardgelopen. Ik dacht dat ik de smaak weer te pakken had, maar het vieze weer weerhield me telkens van mijn loopje. Ik heb altijd zo’n goede smoezen vind ik zelf. Omdat ik braaf mijn yoga practise volg hoef ik ook niet te lopen van mezelf. Alweer zo’n goede smoes…

Maar gisteren was het toch weer zo ver. De zon scheen en het begon te kriebelen. Na veel te veel ontbeten te hebben kwamen de hardloopschoenen uit de kast. Na een frisse start waren er drie zware momenten, waarin ik mezelf aangemoedigd heb om door te lopen. Dat heb ik het afgelopen jaar wel geleerd, je bent wat je wil zijn en je beïnvloed jezelf met je eigen gedachten. Go girl!

En zo gebeurde het, ongetraind 5 km gelopen in 33.22 minuten. Niet zo snel als vroeger, but who cares? Ik ben er blij mee!

1 2