Archive of ‘Yoga’ category

Tibetaans instituut Yeunten Ling- Huy

2Een weekendje voor mezelf met als doel mezelf vinden en rust. Conclusie truc mislukt, maar niks te klagen. Even onder ons, wat had ik bedacht? Dat daar mijn antwoorden voor het oprapen lagen? Dat ze me zonder al te veel moeite aangewaaid kwamen? Get a life, Mirte.

Ik had een extra nacht geboekt, waardoor ik de enige gast was. Ik vond het al moeilijk om te gaan en had ontzettend behoefte aan een bemoedigende knuffel, maar die was me niet gegund. Met mixed feelings stapte ik in mijn gele autootje, op naar Belgenland. Onbekend wat me te wachten stond en nog onwetend over alle bijzondere ontmoetingen. Als eerste ontmoette ik eenzaamheid en “reddeloos verloren”. Wat doe ik hier? Ontzettende confrontatie met mezelf. Heimwee naar iets dat ik thuis ook niet meer heb, maar toch… Spiegel voor mezelf, “zo nu voel je je pas echt eenzaam”. “Doet pijn he? Komt hard aan he?” Huilen, huilen en niemand die zich iets van mij aantrekt. Ik word uitgenodigd voor het gebed. Totaal overprikkeld door alle geluiden en de wierook voelde ik me heel ver van huis. Doordat ik de enige gast was, werd er aan tafel met de lama’s gegeten en niet in de aparte eetzaal. Ik was welkom, maar zo voelde ik me niet.

I’m an alien, I’m a legal alien
I’m an Englishman in New York – Sting – Englishman In New York

Afgedropen naar mijn kamer, met mijn ziel onder mijn arm. Als Rob het gezien had, had hij dubbel gelegen van het lachen. Gewoon het feit dat ik daar vrijwillig zou verblijven, dat geeft toch wel aan dat ik de afgelopen 2 jaar iets geleerd heb. Met Sleepy kroop ik verdrietig in mijn slaapzak. Half 9, we zien wel wat de nacht me brengt…..

De dag erna was me gunstiger gezind. Ik ontmoette mijn 2 kamergenoten. Mijn partners in crime. Bijzondere levensverhalen die overlapten en waar ik kracht uit putte. Al een paar keer had ik oogcontact met een bijzondere verschijning. Hier moet ik iets mee, maar ik weet nog niet wat. ‘S middags wandelde ik door het bos met 2 fijne mannen. Even gewoon afschakelen en het over de “normale wereld”, de realiteit hebben waar we in leven. Om vervolgens weer te belanden in de “introductie in het Buddhisme”, waar we uiteindelijk voor kwamen. Weer een gebed en daarna eten. De bijzondere verschijning (al voelt hij zichzelf zeker niet zo) sprak me aan. Wow, die stem, een bron van herkenning. Na de meditatie sloot ik aan bij zijn groep en luisterde ik wat hij te vertellen had. Een bijzondere kijk op het leven, eentje die aansloot bij mijn zoektocht. Het deed me goed, dank je Jan.

De laatste dag wilde ik eigenlijk alleen maar naar huis. Ik had dingen gezien in mijn meditaties waar ik mee verder wilde, ze gaven me kracht. Ik maakte mijn besluiten. Ik zou wat ik op het moment niet kon veranderen “gewoon” even parkeren en in de tussentijd zou ik gaan wortelen. Wie ben ik en wat wil ik? Mensen teleur stellen, dat moet dan maar. Zorgen dat mijn pendel nooit meer zo hoog zou komen, zodat hij de andere kant zou opslaan als ik los zou laten. Proberen om liefdevol voor anderen te zijn en misschien wel in het bijzonder liefdevol naar mezelf te zijn.

Nu 3 dagen later ben ik weer geland in de realiteit. Moeilijker dan gedacht. Heen en weer geslingerd tussen emoties. Kortom een lange weg te gaan…

Opkrabbelen

En ook na dat ontzettend pijnlijke moment van gisteren, leef ik nog. Als je het terug leest denk je dat dat meisje geen uitweg meer ziet. Meer pijn dan ze aankan. Reddeloos en verloren. Blijkbaar toch sterker dan gedacht of op het diepste punt opgetild door het universum. Kan beide, ik weet het niet.

Ik besloot in meditatie te gaan en elke emotie langs te laten komen hoe hard ook. Afzien, lijden, pijn. Na dat alles, wat verbazing kort duurde zag ik iets. Ik wil het niet delen, maar ik weet niet of het een intense wens is of een toekomstbeeld. Het was in ieder geval het moment waar ik kracht uit putte en besloot om naar het Tibetaans instituut in Huy te gaan. Om voor eens en altijd af te rekenen met hetgeen dat ik wil. Ik heb een levensdoel waar ik telkens aan voorbij streef. Volle vaart erlangs en dan gelukkig zijn. Om vervolgens weer keihard geconfronteerd te worden met de vloer. Ik ben er klaar mee. Het is tijd, tijd om de confrontatie aan te gaan.

Ik hoop rust voor mezelf te vinden. Liefde voor mezelf, onvoorwaardelijke liefde zelfs. En deze uiteindelijk vast te houden. Ik heb een wens die in het binnenste van mij brand als een prachtig licht. Ik hoop dat ik de kracht en de moed bij elkaar kan vinden om deze te verwezenlijken. Dit is althans de eerste stap. Helaas heb ik voor deze wens nog iemand anders nodig. Moeilijk om deze controle los te laten, maar ik heb geen keus. Ik wens de man van mijn dromen alle kracht en wijsheid om tot zichzelf te komen. Vanuit het diepste van mijn hart wens ik dat hij de moed heeft om tegen zijn demomen te vechten, net zoals ik zal moeten doen. Hoe, dat kan ik niet zeggen. De tijd zal het leren.

Namasté, Mirte

Het boeddhistische instituut in Huy

foto 21Wat een kleuren, wat een gevoel, wat een rijkdom. Rijkdom in de zin van rust. Zo mooi, zo intensief, echt even tot bezinning komen. Elke zondag is er om 14.00 uur een Nederlands- en Franstalige rondleiding, gegeven door vrijwilligers. De lama’s, de monniken van het Tibetaanse boeddhisme, wonen bij de tempel. Je kunt ze tegenkomen op het terrein en je mag ze al je levensvragen stellen. Weliswaar in het Engels, maar de mogelijkheid is er.

Ze hebben 3 tempels, waarvan 1 hele grote. Er worden ook weekenden georganiseerd, waarin bijvoorbeeld meditatie of  yoga centraal staan. I like! Ga ik zeker een keer doen! De grote tempel is het mooiste, maar de grote boeddha op het grasveld doet er zeker niet vooronder. foto 5

Samen met mijn vriendin genoten we van al het moois dat om ons heen aanwezig was. We waren samen getuige van iets bijzonders. Iets wat geen toeval kan zijn. Er valt nog zoveel te leren over het boeddhisme. Maar het staat me aan. De prins, die alles opgaf wat hij had. Het lijden (dukkha) en er sterker uit komen, het positief ontwikkelen van je geest en proberen een ander gelukkig te maken met jouw positieve kracht. Dat is toch het mooiste dat er is?

Geniet van de foto’s en echt waar, het is een bezoekje waard.

Namasté, Mirte

foto 2foto 11

Follow your heart

And her heart told her..Nog even, Saturnus. Nog even en dan is hij conjunct met mijn Saturnus op het moment dat ik geboren werd. Ik voel hem, ik ruik hem, ik hoor hem, ik beleef hem, ik ervaar hem. Conjunct staan betekent dat 2 planeten (op een paar graden na) op dezelfde plaats staan in de horoscooptekening. Op dat moment versterken ze elkaar, een keerpunt.

Maar ik merk dat Saturnus al langer actief is in mijn relatiehuis. De planeet van de lessen. Ik krijg er een hoop. Ik worstel en stoei ermee, maar kom er sterker uit. Ik weet dat hij mij gaat verlaten, Saturnus. Althans in mijn relatiehuis. Het einde is in zicht. Nog even vol houden. Loslaten en vertrouwen hebben op een goede afloop lijken de belangrijkste lessen. Maar loslaten en vertrouwen blijken nog niet zo eenvoudig.

Loslaten is houden van, loslaten is vertrouwen met je hart, loslaten is geen angst kennen. Loslaten is accepteren wat je niet kunt veranderen. Doe dat maar eens, het is niet iets wat je ineens kan. Ik vind het vreselijk geen controle te hebben over een situatie. Maar ik heb inmiddels geleerd dat controle een angst is. Vertrouwen op een goede afloop is het enige dat je kunt doen. Wat de uitkomst ook mag zijn, het is goed.

Het is goed zo, wat er ook gebeurt. Let it go…

Namasté, Mirte

Gevecht met mezelf

Yogamat MadukaVerslagen op mijn yogamat. Correctie: mijn nieuwe yoga mat. Ik vond dat ik wel een nieuwe mat verdiend had, na anderhalf jaar gestoeid te hebben op mijn 15 euro matje. Die ik overigens van mijn zusje gekregen had, dus hij had wel een emotionele waarde. Maar goed, op de nieuwe mat moet je nog steeds zelf yoga-en, vreemd, voor een mat van 70 euro ;).

Om terug te komen op het verhaal, compleet verslagen zit ik op mijn nieuwe mat. Na vijf zonnegroeten A en één zonnegroet B geef ik er de brui aan. Dan maar mediteren. Zittend, keurig in lotushouding. Ik houd het nog geen 2 minuten vol. Ik besluit te gaan liggen. Je moet toch lief zijn voor jezelf? Nou kom maar op. Twee minuten later…. ik bak er niks van. Ik besluit visualisatie te doen. Mmm, dat lukt me wel. Waarom dat wel, vraag je je af? Omdat het onderwerp me zo ontzettend bezig houdt. Ik plant een mooi nieuw zaadje tijdens nieuwe maan. Nu maar hopen dat het uit komt en dat het me goed doet.

Volg je hart, zegt Katja. En dat doe ik. Ik schrijf uit mijn hart, yoga, mediteer. Ik leef, ik leer en al bak ik er niks van. Ik weet dat alles een reden heeft. Ik groei als mezelf en spiritueel, een heuse groeispurt. En ineens valt me in……. waarom koos ik de naam Lylag, Live your life and grow? Was dit proces al lang ingezet en had ik dit zetje nodig om mijn ogen te openen en naar mezelf te kijken?

Namasté, Mirte

Van Rups tot Vlinder

IMG_3879Voor het eerst in lange tijd durf ik nu weer voorzichtig te zeggen dat het beter met me gaat. Weliswaar met ups en downs, maar het gaat een stuk beter. Mijn nieuwe project, waar ik me overigens weer als een pitbull in vast bijt, bevalt prima. Ik ben mijn eye-opener zo ontzettend dankbaar, dat ik op dit pad gekomen ben.

Ik ben echt op zoek naar mezelf en grijp alles dat op mijn pad komt aan. Ik sta open voor nieuwe dingen, ik durf mezelf te zijn en ook toe te geven (aan mezelf) dat er dingen anders moeten. Ik ga mijn weg en wie mee loopt, loopt mee. Wie afhaakt, haakt af. Ontzettend egoïstisch, maar ook ontzettend nodig.

Afgelopen weekend heb ik gedaan wat ik nooit eerder gedaan zou hebben. Ik ben op yoga retreat geweest. Voorheen zou ik dat nooit doen, want ik was vast niet goed genoeg. Ik zou zeker niet alleen gegaan zijn. Ik zou vast het Engels niet kunnen volgen. Kortom, ik zou doodsangsten uitgestaan hebben, over het feit wat anderen van me zouden kunnen denken. Mijn nieuwe ik interesseert dat niet. Zo cool. Ik ben cool ;).

Ik heb het ontzettend zwaar gehad afgelopen weekend, maar ben tot 1 belangrijke conclusie gekomen. Alleen ik kan mezelf gelukkig maken, daar heb ik niemand anders voor nodig. Mensen komen en gaan, willen ze er zijn en onderdeel uitmaken van mijn leven, dan is dat oké. Zo niet, dan laat los, laat gaan.

De ene keer gaat dat makkelijker dan de andere keer, maar dat geeft niet. In mijn hoofd blijft Clayton hangen met zijn mantra, die mij dit inzicht gaf. En weet je wat het mooie is? Mijn blokkade in mijn rug, waardoor ik niet voorover kon buigen tijdens mijn practise, is weg. Na 1,5 jaar vanalles geprobeerd te hebben, riep mijn yoga juf dinsdag enthousiast; “Oh god, what did Clayton do to you, daling?!!”.

He give me the chance to find myself and my obstacle.

I made the choice to do something with it.

Zo schreef mijn mama een paar blogs geleden in een comment; “Een kleine rups die veilig was, ontwaakt, ontpopt en zal verder gaan als een mooie vlinder.” En mama’s hebben altijd gelijk, heeft ze me geleerd. Dit komt uit, uiteindelijk en ik word een prachtige vlinder.

Namasté, Mirte

Yoga retreat met Clayton Horton

Clayton HortonWat een fantastisch weekend! Wat een ontzettend mooie ervaring is er op mijn pad gekomen. Vrijdagochtend impulsief besloten dat ik mee ging doen met een yoga workshop van Clayton Horton. Soms komen er zaken op je pad die je met beide handen aan moet grijpen en dit is er zo een.

I am the light of my soul,

I am bountiful, I am beautiful,

I am bliss. I am, I am.

Vrijdagavond, een avond in het teken van samen chanten. Ooit eens eerder gedaan en ook toen vond ik het al geweldig. Nu was het weer een hele speciale ervaring vol positieve energie. Samen chanten voor vrede, liefde, Krishna en dat iedereen en alles op aarde gelukkig mag zijn. Als deze avond de wereld niet een beetje mooier gemaakt heeft, dan weet ik het ook niet meer.

Clayton is een ontzettend lieve zachtaardige man en heeft een schat van een vrouw. Op zaterdag stond alles in het teken van de ademhaling, de primary serie, het doorspringen en terug springen tijdens Vinyasas en de bandhas en hun belang. Hij legde elke asana en begrippen tot in detail uit. De spieren, de aandachtspunten, de fouten die gemaakt kunnen worden. Wie kan er 10 minuten praten over de Urdhva Hastasana (opwaartse groet)? Juist Clayton, zo fascinerend! Met zoveel passie en liefde voor wat hij doet, maar ook liefde voor jouw als leerling. Met respect voor zijn/haar lichaam, conditie, flexibiliteit en kracht. Tijdens de eerste meditatie schoten mijn gedachten 100.000 kanten op. Deze heb ik telkens los gelaten en terug gekeerd naar mezelf, maar frustrerend was dat wel. Daarna ging het een stuk beter. Samen afsluiten met chanten, begeleid door Clayton met gitaar. Het was een dag vol indrukken, ervaringen en winst.

De zondag was fysiek viel heftiger. Ik geloof dat ik nog nooit zo gezweet heb. Het liep in straaltjes langs me af. Na de ademhalingsoefeningen, chanten en openingsgebed mochten we onze kunsten tonen op de mat. Bij elke houding probeer je je te herinneren wat hij verteld heeft. Elke houding probeer je op de beste manier uit te voeren. Niks vals spelen, ervoor gaan! En telkens als je denkt dat je het goed doet, kan het altijd nog beter. Zo heerlijk om fysiek tot het uiterste te gaan. Zolang door te gaan dat je niet meer logisch kunt denken. Ik kon niet meer, maar had energie voor een heel stadion. De positieve energie die de groep opwekte was indrukwekkend. Na een fantastische Savasana (lijkhouding), waarin Clayton je helemaal in meditatieve toestand sprak was adembenemend. Mijn gedachten waren stil, rustig, helemaal niets. De chants erna kwamen nog harder binnen en konden met nog meer passie door iedereen overgebracht worden.

Een ervaring om nooit meer te vergeten. Bedankt lieve mensen, die ik dit weekend heb mogen leren kennen. Bedankt Clayton en zijn vrouw voor deze fantastische ervaring.

Lokah Samasta Sukhino Bhavantu. May all beings be happy and free.

Namasté, Mirte

Nieuwe yoga outfit

Mannenwaarschuwing: dit is vrouwenpraat

“Oh je hebt een nieuwe yoga outfit van Lululemon”, roept de yogajuf enthousiast. Yes, die heb ik! Ik wist niet dat het een bekend merk was, maar ik was helemaal in mijn nopjes in deze fantastische winkel. Ik kwam hem tegen in Las Vegas.

En nu moet ik eigenlijk iets toegeven. Ik durf niet in een sportbh te yoga-en. Er zou niemand van opkijken. Niemand zou het ook iets boeien. Maar ik durf dat niet. Zo stoer als mensen dat wel durven!

En weet je waarom ik dat niet durf? Het rimpelt allemaal in bepaalde asana’s. Ik heb geen sixpack, ben ook niet dik, maar dat ziet er toch echt niet uit!! Althans, vind ik. En ik moet ernaar kijken. Dus doe ik het speciaal voor mezelf niet. Een goede sportbh vind ik ook belangrijk. Je wilt tenslotte niet dat alles zakt als je op de kop staat. Nu valt er weinig te zakken bij mij, maar toch. En geen bh-sluitingen, dat is niet fijn als je moet rollen. Ik hoef het vast niet te hebben over luchtdoorlatendheid en dergelijke, dat spreekt voor zich. Dus met een hele waslijst aan eisen op zoek.

De volgende outfit is het geworden. Elegant, ik voel me er fijn in, comfortabel en het ziet er nog leuk uit ook. Dus kom maar op met de asana’s! Laat maar rimpelen. Ik ben er klaar voor.  Namasté, Mirte

LW1575S_0001_5 LW7975R_013552_2Lululemon is een fijne winkel, vol mooie spullen. En ze verzenden ook naar Nederland.

Arm Blogje en gedachten op een rijtje

Naked yogaOh arm blogje. Het heeft de hele week al geen aandacht gehad. Druk, ja druk, maar ook niet in de mood om te schrijven. Soms heb je dat, dat je gedachten telkens afdwalen naar hetzelfde onderwerp dat je bezig houdt. Vrolijk over iets anders schrijven zit er dan voor mij niet in. Vandaar even de “radiostilte”. Hoop niet dat jullie me al te hard gemist hebben!

Enfin, daar ben ik weer. Vol frisse moed sprong ik vanmorgen om 6.40 uur (!) uit mijn bedje. Tijd om naar de yogaschool te gaan. Om 7.00 uur stond ik op mijn matje. Even mijn gedachten ordenen of eigenlijk even geen gedachten hebben. Zo bezig zijn met mijn ademhaling en te genieten van de flow. Maar er was een hele grote MAAR. Afgelopen dinsdag hadden we een vervangende yoga juf. Een schat van een juf, maar auw! Ze duwde je echt flink in een asana en dat heeft me toch een spierpijn opgeleverd! Al was het stiekem wel heerlijk. Ik was mega flexibel dinsdagavond, maar de rest van de week natuurlijk niet. Met als gevolg dat ik vanmorgen zo stijf als een hark op de mat stond. Na een half uurtje ging het gelukkig beter. Ik was even al mijn zorgen kwijt. Om vervolgens met de zon op de snoet naar buiten te stappen en te genieten van een hele lange vrije dag. Lekker!

Namasté, Mirte

Bron foto

Momentjes voor jezelf

DagdromenGeloof het of niet, je moet soms even een momentje voor jezelf hebben. Een momentje met je eigen gedachten en dromen. De een vindt zo’n momentje in een wandeling met de hond, de ander al starend uit het raam. Het geeft niet, laat deze momenten toe. Het zorgt dat je weer even alles op een rijtje kunt zetten en weer verder kan. Soms duren ze maar heel kort, soms kun je ook makkelijk een kwartier staren. De lengte doet er niet toe, het is gewoon lekker.

Vind je ook niet dat deze momenten verhelderd werken? Even lekker wegdromen. Mijn lenzen plakken aan mijn ogen en ik moet weer flink knipperen om bij te komen. Mmm even in mijn eigen wereldje. Lekker je eigen gedachten laten gaan. Jij bepaalt wat er gebeurd. In het echt werkt het vast niet zo, maar in je dagdromen wel. Genieten toch? Helaas mag het niet meer van de gehaaste maatschappij. Al moet ik toegeven dat dagdromen meestal op een ongelukkig moment komen. Ach ja, als het kan, kan het en anders ben je er zo weer bij.

Lekker onbezonnen wegdromen kun je eigenlijk alleen maar als je lekker in je vel zit. Anders wordt het al snel piekeren. Ik las van de week:

Piekeren is de verkeerde kant op fantaseren – Loesje

Dat moeten we niet hebben, toch? Fantaseer lekker de goede kant op in je droomwereldje en kijk daarna om je heen. Tel je zegeningen, ze zijn het waard. Want ook in de echte wereld is het mooi.

Namasté, Mirte

1 2 3