Yoga retreat met Clayton Horton

Clayton HortonWat een fantastisch weekend! Wat een ontzettend mooie ervaring is er op mijn pad gekomen. Vrijdagochtend impulsief besloten dat ik mee ging doen met een yoga workshop van Clayton Horton. Soms komen er zaken op je pad die je met beide handen aan moet grijpen en dit is er zo een.

I am the light of my soul,

I am bountiful, I am beautiful,

I am bliss. I am, I am.

Vrijdagavond, een avond in het teken van samen chanten. Ooit eens eerder gedaan en ook toen vond ik het al geweldig. Nu was het weer een hele speciale ervaring vol positieve energie. Samen chanten voor vrede, liefde, Krishna en dat iedereen en alles op aarde gelukkig mag zijn. Als deze avond de wereld niet een beetje mooier gemaakt heeft, dan weet ik het ook niet meer.

Clayton is een ontzettend lieve zachtaardige man en heeft een schat van een vrouw. Op zaterdag stond alles in het teken van de ademhaling, de primary serie, het doorspringen en terug springen tijdens Vinyasas en de bandhas en hun belang. Hij legde elke asana en begrippen tot in detail uit. De spieren, de aandachtspunten, de fouten die gemaakt kunnen worden. Wie kan er 10 minuten praten over de Urdhva Hastasana (opwaartse groet)? Juist Clayton, zo fascinerend! Met zoveel passie en liefde voor wat hij doet, maar ook liefde voor jouw als leerling. Met respect voor zijn/haar lichaam, conditie, flexibiliteit en kracht. Tijdens de eerste meditatie schoten mijn gedachten 100.000 kanten op. Deze heb ik telkens los gelaten en terug gekeerd naar mezelf, maar frustrerend was dat wel. Daarna ging het een stuk beter. Samen afsluiten met chanten, begeleid door Clayton met gitaar. Het was een dag vol indrukken, ervaringen en winst.

De zondag was fysiek viel heftiger. Ik geloof dat ik nog nooit zo gezweet heb. Het liep in straaltjes langs me af. Na de ademhalingsoefeningen, chanten en openingsgebed mochten we onze kunsten tonen op de mat. Bij elke houding probeer je je te herinneren wat hij verteld heeft. Elke houding probeer je op de beste manier uit te voeren. Niks vals spelen, ervoor gaan! En telkens als je denkt dat je het goed doet, kan het altijd nog beter. Zo heerlijk om fysiek tot het uiterste te gaan. Zolang door te gaan dat je niet meer logisch kunt denken. Ik kon niet meer, maar had energie voor een heel stadion. De positieve energie die de groep opwekte was indrukwekkend. Na een fantastische Savasana (lijkhouding), waarin Clayton je helemaal in meditatieve toestand sprak was adembenemend. Mijn gedachten waren stil, rustig, helemaal niets. De chants erna kwamen nog harder binnen en konden met nog meer passie door iedereen overgebracht worden.

Een ervaring om nooit meer te vergeten. Bedankt lieve mensen, die ik dit weekend heb mogen leren kennen. Bedankt Clayton en zijn vrouw voor deze fantastische ervaring.

Lokah Samasta Sukhino Bhavantu. May all beings be happy and free.

Namasté, Mirte

Een ‘vrije’ dag

Dag 2 (32)De wasmand puilt uit, ik wil nog gaan yoga-en of hardlopen, het konijn moet verschoond, boodschappen moeten gedaan, het huis moet gepoetst, de tomatenplant moet gediefd, ik moet de yoga mailen, de fietsenmaker bellen en nog veel meer.

Ik open mijn mailbox en stuur een mail die mijn inzicht in mezelf kan veranderen. Een mail die betekent dat ik er klaar voor ben. Ik kijk op de klok en bel de fietsenmaker. Het is echt tijd voor een onderhoudsbeurt, mijn fietsje heeft er al 550km op zitten. Daarna scrol ik nog eens door mijn mails met een vlaggetje en neem de tijd om de mail van Geert te beluisteren. Als ik zijn Belgisch taaltje hoor, word ik weer helemaal rustig. Hij heeft me zoveel gebracht. En even zet hij met zijn filmpje over situaties interpreteren mij weer met beide benen op de grond. Kijk nog eens naar mijn to-do lijstje en realiseer me dat niets moet. Ik kom op een volslagen geniaal idee en vervolg met een glimlach mijn dag.

Ik zie wel wat het leven mij brengt. Ik kijk nog eens naar een quote die mijn collega me stuurde en besefte me dat het waar is.

Wat echt moeilijk is, en echt geweldig,
is opgeven om perfect te willen zijn
en beginnen met jezelf te willen zijn. (onb.)

Fijne zonnige dag allemaal!

Namasté, Mirte

Prinses

IMG_3003Vandaag zat ik op de fiets en ik bedacht me ineens van hoever ik eigenlijk al gekomen ben. Twee jaar geleden zat ik huilend in een hoekje, was ik ineens overal bang voor. Bang voor mezelf, bang voor mijn gevoel, bang voor alles om me heen. En weet je wat, ik ben eruit gekomen. Op wilskracht en doorzettingsvermogen. Ik leef mijn leven weer. Het was een les.

Nu twee jaar later, ontzettend geconfronteerd met mezelf, kijk ik weer in de spiegel. Dit is weer een les, nietwaar? Het spiegelbeeld antwoord niet, maar ik weet het diep vanbinnen wel. Een les oké, maar waarom moet het zo f*cking pijn doen? Omdat ik alleen dan luister? Waarschijnlijk wel, omdat ik te koppig ben om eerdere signalen op te pikken. Ik stap uit mijn prinsessenrol, want deze prinses krijgt niet altijd haar zin. That’s life, normal girl. Get used to it. Het geeft niet, het is oké. Ook dit kom ik wel weer te boven en ik kom er nog sterker uit. Dat weet ik zeker.

Niemand weet wat het leven in petto heeft, toch? Je kunt hoogstens bij de dag leven en genieten of leren van wat er op je pad komt. Ik zwaai vandaag naar een wildvreemde fietser, omdat ik dacht dat het de buurman was. Ik zing mee met een liedje op de fiets. De zon schijnt op mijn snoet. Ik groet papa als ik langsfiets. En terwijl ik dit schrijf, hang ik in de hangmat. Zo slecht was het vandaag niet. Morgen zien we wel weer. Morgen is morgen.

Namasté, Mirte

Op zoek naar mezelf

10527402_691896670884060_7943704587749037844_nEn nu is het genoeg. Op een gegeven moment kom je op een punt waarop je de rem intrapt, om je heen kijkt en even stil staat bij wat je hebt. Ga je nog de juiste kant op? Je kunt wel altijd je TomTom volgen, maar soms is een omweg een betere manier om ergens te komen. Ik ben van mening dat personen niet zonder reden op je pad komen. Toen kwam ik de volgende quote tegen;

Je ontmoet mensen voor een reden. Ofwel ze zijn een zegen ofwel een les. – Rev Run

Zo geschiedde het ook voor mij. Ik weet niet of het een les of een zegen was, het is maar hoe je het bekijkt. Ik ga namelijk op zoek naar mezelf en dat kan niet slecht zijn. Ineens bieden mensen om me heen me handvaten. Ik sta er niet alleen voor. Ik moet echt nodig om me heen kijken en ontdekken wie IK ben en wat Ik wil. Confronterend, ik weet het. Maar ik ben er klaar voor.

Onder de douche laat ik alles van me afstromen. Ik huil vanuit mijn tenen, ik laat alles los. Liedjes worden zo vaak gedraaid, dat ze minder pijn doen en een plekje krijgen. Ik dans door de kamer, voel mijn rug knakken. Ik zing uit volle borst, het kan me niet schelen dat het mega vals is. Het kan me niet schelen dat iemand me ziet. Het is hoe ik dit moment moet beleven. Het is MIJN manier om hiermee om te gaan.

Ik ben een HSP’er, zo dat is eruit. Ik vind mijn voeten lelijk en ik ben trots op mijn borsten. Ik voel me heerlijk met make-up, maar kan ook makkelijk zonder. Ik hou van gek doen en ik ben bang voor ongelukken. Ik wil mezelf leren kennen en wil mezelf niet meer voorbij lopen voor een ander.

Alles heeft een reden, is waar ik kracht uit put. Ik sla mijn boek open en de hoofdpersoon komt een boeddhistische monnik tegen. Deze zegt; ‘Om vrij te zijn hoef je alleen maar los te laten’. Ineens lijkt de hele wereld tegen me te schreeuwen. “Wordt wakker Mirte!”

Ik gaap en rek me uit. Besef me; ‘Het verleden is hoe ik heb geleefd. Het heden is wat ik nu beleef. En de toekomst is waar ik mijn aandacht aan geef”.

Namasté, Mirte

 

Zwart, wit of in the middle?

IMG_1853Aan mezelf…..

Emoties vliegen alle kanten op. Onzekerheid, woede, verdriet en ongeloof. Je bent geen in the middle meisje. Je gaat er met heel je hart voor, of niet. Dat weet je. Ben je heartless? Absoluut niet. Misschien doe je wel teveel met je hart. Misschien voelen mensen zich daardoor wel vastgebonden tot op het bot. Ben je fearless? Je weet zelf wel beter. Angsten houden je dagelijks in de ban. Wat je wel weet is dat je jezelf bent. Impulsief, enthousiast, je wil beschermen, fixen en je komt misschien wel sterker over dan dat je bent.

Maar lieve ik, hou je kopje op. Ontken het niet, je hebt het zwaar. Huil rivieren bij elkaar. Mis de goede momenten, zeg sorry tegen jezelf en de mensen die je pijn hebt gedaan. En zie het daarna vanuit een ander perspectief.

Moed brult niet altijd. Soms is het de zachte stem die aan het einde van de dag zegt: “Ik probeer het morgen opnieuw.”

En dat doe je. Droog je tranen. Rol je matje uit en doe een aantal zonnegroeten. Voel je spieren rekken, pijn is fijn. Fysieke pijn verdringt de mentale pijn. Adem, voel dat je leeft. Dit heeft je veel te veel energie gekost. Denk eens aan jezelf. Alleen als je van jezelf houdt, kun je anderen gelukkig maken. Verzamel de moed, die zachtjes fluistert; je komt er wel meid.

Namasté voor jezelf.

E-bike voor jonge mensen of toch niet?

trek-t500-plus-dames-lowstep-rich-aqua-pearl-white-2013_1Wij hebben een bewaakte fietsenstalling in de stad. Ik heb een elektrische fiets. Nu wil je natuurlijk niet dat er mensen met grijpgrage handjes je fietsje meenemen. 1 + 1 = 2. Dat snappen we wel toch? Mijn fietstje moet in die stalling.

Nu zal ik eerst even voor eens en voor altijd het elektrische-fiets-verhaal-is-voor-bejaarden uit de weg ruimen. Nee, een elektrische fiets is niet voor bejaarden. Zo, dat heb ik maar weer gezegd ;). Ik heb er genoeg van me altijd te moeten verdedigen. Zo’n fiets fietst heerlijk en het is best een eind naar mijn werk. Niet dat ik überhaupt een reden moet benoemen, maar toch voor de mensen die een reden eisen, tadaaa.

Nu is het feit dat mensen niet verwachten dat zo’n jonge, atletische griet een elektrische fiets heeft. Ook niet de mensen van de fietsenstalling. Met het gevolg, altijd ruzie. ALTIJD. “Juffrouw, juffrouw, deze plek is alleen voor elektrische fietsen”. Nu is dat niet zo erg, maar het betweterige toontje waarop. Als ik dan zeg dat het een elektrische fiets is, gaan ze het ook nog controleren. OMG, ik ben niet achterlijk!

Of, wat me afgelopen week gebeurde. Ik schoof een fiets een beetje op, omdat de hele plek voor elektrische fietsen vol was. “JONGEDAME”. Oh god, wat heb ik nu weer fout gedaan? “Wil je van de fietsen afblijven? Als ze omvallen, DAN kom jij aan het betalen, Jongedame”. Whahahha, ow sorry. <—- dat dacht ik alleen maar. “Waar moet ik mijn fiets dan zetten?”, vroeg ik. Gewoon in het rek, jongedame. DIT HIER is een plek voor elektrische fietsen. Zucht…..

Kortom, blijkbaar zijn elektrische fietsen heilig en toch echt iets voor bejaarden. Weer wat geleerd.

Namasté, Mirte

Bron foto

Nieuwe yoga outfit

Mannenwaarschuwing: dit is vrouwenpraat

“Oh je hebt een nieuwe yoga outfit van Lululemon”, roept de yogajuf enthousiast. Yes, die heb ik! Ik wist niet dat het een bekend merk was, maar ik was helemaal in mijn nopjes in deze fantastische winkel. Ik kwam hem tegen in Las Vegas.

En nu moet ik eigenlijk iets toegeven. Ik durf niet in een sportbh te yoga-en. Er zou niemand van opkijken. Niemand zou het ook iets boeien. Maar ik durf dat niet. Zo stoer als mensen dat wel durven!

En weet je waarom ik dat niet durf? Het rimpelt allemaal in bepaalde asana’s. Ik heb geen sixpack, ben ook niet dik, maar dat ziet er toch echt niet uit!! Althans, vind ik. En ik moet ernaar kijken. Dus doe ik het speciaal voor mezelf niet. Een goede sportbh vind ik ook belangrijk. Je wilt tenslotte niet dat alles zakt als je op de kop staat. Nu valt er weinig te zakken bij mij, maar toch. En geen bh-sluitingen, dat is niet fijn als je moet rollen. Ik hoef het vast niet te hebben over luchtdoorlatendheid en dergelijke, dat spreekt voor zich. Dus met een hele waslijst aan eisen op zoek.

De volgende outfit is het geworden. Elegant, ik voel me er fijn in, comfortabel en het ziet er nog leuk uit ook. Dus kom maar op met de asana’s! Laat maar rimpelen. Ik ben er klaar voor.  Namasté, Mirte

LW1575S_0001_5 LW7975R_013552_2Lululemon is een fijne winkel, vol mooie spullen. En ze verzenden ook naar Nederland.

Roadtrip USA West

USA 2014Terug van weg geweest! Na 3 weken, 5000km, hoogte en diepte punten, geluksmomenten, heel veel zon en kou, hoogtes, ruigheid en extremen ben ik terug uit de USA!

Het was fantastisch! Ik moest me echt even aanpassen. De steden met hun groot, groter, grootst waren totaal niet yoga. Ik werd overspoeld door de hitte, de zon, de waanzin in Las Vegas. De pure schoonheid en de ruigheid van de nationale parken. We hebben ontzettend veel gereden in een Jeep (die een omgebouwde Aygo bleek te zijn), later daar meer over. En ik heb vooral genoten.

We zijn begonnen in Las Vegas, de stad van de Casino’s, mega shopping malls, ja echt dames! Ondertussen heel wat dollars armer, van het shoppen niet van het gokken. Daar vond ik nu echt niks aan. 2 dollar ingezet, 1 dollar gewonnen en toen alles verloren. Toch een winst van 50% en een verlies van 150% ;). Nee het is niks voor mij. Het winkelen daarentegen verveelt nooit.

Daarna door naar Zion, Bryce, Capital Reef, Yellowstone, Canyonlands, Arches, Monument Valley, Mesa Verde, Antylope Canyon en tenslotte de Grand Canyon en Sedona.

Kortom een reis om nooit te vergeten. Ik heb dagboeken bij gehouden die ik zeker zal posten.  Dus ben je geïnteresseerd in onze reis! Blijf Lylag volgen :).

Namasté, Mirte

Arm Blogje en gedachten op een rijtje

Naked yogaOh arm blogje. Het heeft de hele week al geen aandacht gehad. Druk, ja druk, maar ook niet in de mood om te schrijven. Soms heb je dat, dat je gedachten telkens afdwalen naar hetzelfde onderwerp dat je bezig houdt. Vrolijk over iets anders schrijven zit er dan voor mij niet in. Vandaar even de “radiostilte”. Hoop niet dat jullie me al te hard gemist hebben!

Enfin, daar ben ik weer. Vol frisse moed sprong ik vanmorgen om 6.40 uur (!) uit mijn bedje. Tijd om naar de yogaschool te gaan. Om 7.00 uur stond ik op mijn matje. Even mijn gedachten ordenen of eigenlijk even geen gedachten hebben. Zo bezig zijn met mijn ademhaling en te genieten van de flow. Maar er was een hele grote MAAR. Afgelopen dinsdag hadden we een vervangende yoga juf. Een schat van een juf, maar auw! Ze duwde je echt flink in een asana en dat heeft me toch een spierpijn opgeleverd! Al was het stiekem wel heerlijk. Ik was mega flexibel dinsdagavond, maar de rest van de week natuurlijk niet. Met als gevolg dat ik vanmorgen zo stijf als een hark op de mat stond. Na een half uurtje ging het gelukkig beter. Ik was even al mijn zorgen kwijt. Om vervolgens met de zon op de snoet naar buiten te stappen en te genieten van een hele lange vrije dag. Lekker!

Namasté, Mirte

Bron foto

Ik ben jarig!

JarigHet is officieel, morgen word ik 29! OUWE BOK! Of ben ik een ouwe geit??? Naja, het komt erop neer dat ik tegen de 30 loop te hikken! Mijn 30e levensjaar. Toen ik klein was stelde ik me voor op mijn 30e (eigenlijk 25e) als mama met 2 (?!) kindjes. Werkte ik bij de Bart Smit en reed een ford KA?!

Wat kan een leven anders lopen! Ik heb geen kinderen en 2 stuks zal ik al helemaal niet redden voor mijn 30e ;). Ik rijd geen Ford Ka en werk al helemaal niet bij Bart Smit. Ik zou er niet aan moeten denken tussen al die krijsende kinderen. Oké, misschien is dat beeld ook niet helemaal reëel, want ik ben er al jaren niet meer geweest. En een Ford KA, no way! Al is een KNALGELE Alto ook niet echt een droomauto ;). Doe mij maar een leuke Audi A3 met dikke velgen. Maar dat even terzijde. <—Cadeau hint :P

Ik ben dus jarig! Jaaaaaa! Hieperdepiep hoera! Bedankt alle lieverds die tot nu toe op mijn pad gekomen zijn. Jullie maken mijn leven speciaal! Ik vier mijn verjaardag vandaag al, omdat ik morgen moet werken. Voor het eerst in mijn leven, maar soms moet je eens iets anders doen dan dat je gewend bent!

Namasté, Mirte

1 3 4 5 6 7 22