Van Rups tot Vlinder

5 Flares Twitter 0 Facebook 5 Email -- Filament.io 5 Flares ×

IMG_3879Voor het eerst in lange tijd durf ik nu weer voorzichtig te zeggen dat het beter met me gaat. Weliswaar met ups en downs, maar het gaat een stuk beter. Mijn nieuwe project, waar ik me overigens weer als een pitbull in vast bijt, bevalt prima. Ik ben mijn eye-opener zo ontzettend dankbaar, dat ik op dit pad gekomen ben.

Ik ben echt op zoek naar mezelf en grijp alles dat op mijn pad komt aan. Ik sta open voor nieuwe dingen, ik durf mezelf te zijn en ook toe te geven (aan mezelf) dat er dingen anders moeten. Ik ga mijn weg en wie mee loopt, loopt mee. Wie afhaakt, haakt af. Ontzettend egoïstisch, maar ook ontzettend nodig.

Afgelopen weekend heb ik gedaan wat ik nooit eerder gedaan zou hebben. Ik ben op yoga retreat geweest. Voorheen zou ik dat nooit doen, want ik was vast niet goed genoeg. Ik zou zeker niet alleen gegaan zijn. Ik zou vast het Engels niet kunnen volgen. Kortom, ik zou doodsangsten uitgestaan hebben, over het feit wat anderen van me zouden kunnen denken. Mijn nieuwe ik interesseert dat niet. Zo cool. Ik ben cool ;).

Ik heb het ontzettend zwaar gehad afgelopen weekend, maar ben tot 1 belangrijke conclusie gekomen. Alleen ik kan mezelf gelukkig maken, daar heb ik niemand anders voor nodig. Mensen komen en gaan, willen ze er zijn en onderdeel uitmaken van mijn leven, dan is dat oké. Zo niet, dan laat los, laat gaan.

De ene keer gaat dat makkelijker dan de andere keer, maar dat geeft niet. In mijn hoofd blijft Clayton hangen met zijn mantra, die mij dit inzicht gaf. En weet je wat het mooie is? Mijn blokkade in mijn rug, waardoor ik niet voorover kon buigen tijdens mijn practise, is weg. Na 1,5 jaar vanalles geprobeerd te hebben, riep mijn yoga juf dinsdag enthousiast; “Oh god, what did Clayton do to you, daling?!!”.

He give me the chance to find myself and my obstacle.

I made the choice to do something with it.

Zo schreef mijn mama een paar blogs geleden in een comment; “Een kleine rups die veilig was, ontwaakt, ontpopt en zal verder gaan als een mooie vlinder.” En mama’s hebben altijd gelijk, heeft ze me geleerd. Dit komt uit, uiteindelijk en ik word een prachtige vlinder.

Namasté, Mirte

5 Flares Twitter 0 Facebook 5 Email -- Filament.io 5 Flares ×

2 Comments on Van Rups tot Vlinder

  1. Mandy
    24 juli, 2014 at 00:11 (3 jaar ago)

    Wat een megalieve mama heb jij, en wat fijn dat je zo’n waardevol weekend achter de rug hebt!

    Beantwoorden
  2. Mama
    23 juli, 2014 at 23:29 (3 jaar ago)

    Mijn kleine grote meid, het gaat met ups and downs van beschermen tot loslaten, berg op en berg af, over de sloot, in de sloot, continue een dynamiek die veel energie vergt.
    Jij bent diep gegaan en weet nu wat de kern inhoudt, je kunt geen liefde geven en houden van, als je niet van jezelf houdt. Blijf open staan voor jezelf maar ook van een ander die jou alle geluk wil toewensen en geven. Het is niet altijd alleen maar ook samen delen.

    Beantwoorden

Leave a Reply